Julio Iglesias vs Γιάννης Πουλόπουλος

Αγκάλιασε με

Και μη μου λες τίποτε, μόνο αγκάλιασε με,

το βλέμα σου είναι αρκετό για να καταλάβω ότι θα φύγεις.

Αγκάλιασε με.

Σαν να ήταν η πρώτη φορά.

Σαν να με αγαπούσες σήμερα όπως και χθες.

Αγκάλιασε με.

Αν θα φύγεις,

θα ξεχάσεις πως μία μέρα καιρό πριν όταν ήμασταν παιδιά άρχισες να με αγαπάς

κι εγώ σου έδωσα τη ζωή μου, αν θα φύγεις.

Αν θα φύγεις τίποτα δε θα είναι δικό μας, θα το έχεις πάρει,

σε μία μόνο στιγμή μία αιωνιότητα,

Θα μείνω με το τίποτα, αν θα φύγεις.

Αγκάλιασε με και μη μου λες τίποτε, μόνο αγκάλιασε με.

Δε θέλω να φύγεις, αλλά ξέρω ότι θα φύγεις.

Αγκάλιασε με σαν να ήταν η πρώτη φορά,

σαν να με αγαπούσες σήμερα όπως και χθες.

Αγκάλιασε με.

Αν θα φύγεις θα μείνω με τη σιωπή να συζητάω η σκιά του κορμιού σου και η μοναξιά θα είναι η συντροφιά μου, αν θα φύγεις.

Αν θα φύγεις ο χρόνος θα φύγει μαζί σου και τα καλύτερα μου χρόνια.

θα συνεχίσω να σε αγαπώ όλο και περισσότερο κάθε μέρα.

θα περιμένω την επιστροφή σου, αν θα φύγεις.

Αγάπα με, μ’ όλα τα λάθη πού `χω κάνει, κράτα με.

Ένοχος είμαι απέναντί σου τά’ παμε, μα σ’ αγαπώ.

Αγάπα με, γίνομαι δρόμος να περάσεις, πάτα με.

Έχω ανάγκη από σένα, νιώσε με, αγάπα με.

Αγάπα με, γιατί να ζήσω χώρια σου δε γίνεται, νεράκι η ζωή μου και θα χύνεται

στις πέτρες δίχως νόημα γι’ αυτό.

Αγάπα με και ξέχασε λοιπόν πως παρασύρομαι

και γείρε πάλι απάνω μου να γείρουμε, αγάπη μόνο αγάπη σου ζητώ.

Frankie Goes To Hollywood VS Ανδρέας Ευαγγελόπουλος

 

Μου μου, δώσ ‘μου μια φορά.

Χαλάρωσε μην το κάνεις όταν θέλεις να πας για να το…

Χαλάρωσε, μην το κάνεις όταν θέλεις να έρθει.

Χαλάρωσε, μην το κάνεις όταν θέλεις να το πιπιλίσεις.

Χαλάρωσε, μην το κάνεις όταν θέλεις να έρθει…όταν θέλεις να έρθει.

 

Αλλά πυροβόλησε προς τη σωστή κατεύθυνση.

Κάνεις με την πρόθεσή σου.

Ζήσε εκείνα τα όνειρα, τα συστήματα αυτά τα συστήματα.

Πρέπει να με χτυπήσεις… με τις ακτίνες λέιζερ

Κάθε φορά είναι ώρα για πάρτι – Έλα!

 

 

Είμαι στην έκσταση μου, ξαναμμένος τώρα..

Χαλάρωσε μην το κάνεις όταν θέλεις να τελειώσεις μην το κάνεις

Χαλάρωσε, μην το κάνεις όταν θες να έρθεις, μην το κάνεις.

Χαλάρωσε, μην το κάνεις όταν θέλεις να το ρουφήξεις μην το κάνεις…

όταν θες να ΄ρθείς…

 

Έχεις σωστή κατεύθυνση., μην την χαλάς με την προσοχή σου.

Είσαι αμαρτίες, γεμάτος αμαρτίες, χτύπησε με, χτύπησε με, με το μαστίγιο του εαυτού σου.

Τρελή ηδονή μοναδική.

 

Έλα…

 

 

Rolling Stones VS Χρήστος Γιαννόπουλος

 

Δεν την βρίσκω, ικανοποίηση.

Δεν την βρίσκω, ικανοποίηση.

Και προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ, προσπαθώ.

Δεν την βρίσκω, δεν την βρίσκω…

Όταν οδηγώ τη ρόδα κι ο τυπάς μιλά στο ράδιο, μου λέει άλλα γι’ άλλα,μια πληροφορία γελοία να μου εξάψει την φαντασία. Δεν την βρίσκω, ω δεν, δεν, δεν…Έι έι έι, η καρδιά μου το λέει.

….

Όταν βλέπω την Τι Βι κι ο τυπάς βγαίνει να μου πει πως ν’ ασπρίσει τα ρούχα μπορεί μα δεν μπορεί να’ναι άντρας αφού δεν καπνίζει τα ίδια τσιγάρα που ‘χω βρει. Δεν την βρίσκω, ω δεν, δεν, δεν…

Όταν τον κόσμο τριγυρνώ κάνω κείνο και τραγουδώ, αυτό μια γκόμενα να ρίξω προσπαθώ που μου λέει μωρό από βδομάδα ξαναπιάνουμε κουβέντα, γιατί βλέπεις τώρα δεν έχω ρέντα. Δεν την βρίσκω, ω δεν, δεν, δεν…

 

 

Θα την πιάσω, θα την φτιάξω, θα την πνίξω, θα την σφάξω.

Μ’ απατάει, με αλλους πάει και μου λέει πως μ’ αγαπάει…

χρόνια τώρα μου πουλούσε παραμύθι, είχε πάντα κάποιο τρόπο να με πείθει,

μα την είδα με ένα τύπο ένα βράδυ στο σκοτάδι, σε ένα ντάτσουν να την ψάχνει στο σκοτάδι και από τότε δεν μπορώ να ησυχάσω, θα την σφ…

χέ, χέι χέι, ψέμματα σου λέει…

και αν μου έλεγε πως γράφτηκε στο κόμμα και τις νύχτες ότι μοίραζε κουπόνια,

μια πως άργησε γιατί είχαν πορεία και πλακώθηκαν με την αστυνομία και τα πίστευα , όταν έρθει θα την πιάσω, θα την σφ…

όλοι με έχουν πάρει πια χαμπάρι, σπίτι μπαινοβγαίνανε φαντάροι,

μου το λέγανε και στη δουλειά οι φίλοι και έγινα για πάρτι της ρεζίλι…

όλα αυτή τα φταίει και η καρδιά μου κλαίει…

Simon and Garfunkel VS Βασίλης Καζούλης

 

Φτωχό παιδί που ‘μαι τον πόνο μου ‘χω σπάνια πει, σπατάλησα τα νιάτα μου σε χούφτα λόγια μασημένα κι υποσχέσεις.

Φάρσες ψευτιά μα όλοι ακούν αυτό που θέλουν ξεχνόντας τα πολλά.

Όταν άφησα το σπίτι μου δεν ήμουνα παρά παιδί, ανάμεσα σε ξένους στη  λησμονιά ενός σταθμού. Φοβισμένος, να έχω κρυφτεί, σε κατάλυμα φτηνό που πάνε κουρελήδες έψαχνα τα μέρη που ξέρουν μον’ αυτοί.

Λάι λα λάι …

Με κατώτατο μισθό έψανχα για δουλειά χωρίς ομως να βρω παρά το έλα  των πουτάνων της εβδόμης λεωφόρου. Τ’ ομολογώ, στιγμές που ήμουν τόσο μόνος, βρήκα  παρηγοριά εκεί.

Λάι λα λάι …

 

Κι απλώνω τα χειμωνιάτικα με την ευχή να ήμουν μακριά, σπίτι ‘κει που  οι νιορκέζικοι χειμώνες δεν με πονούν,με πονούν, σπίτι ΄κει.

Στ’ άνοιγμα στέκει ο πυγμάχος και μαχητής στη δουλειά, κουβαλώντας  αναμνήσεις από τα γάντια που τον ξάπλωσαν ή κόψαν μέχρι να πει από θυμό και ντροπή “Τώρα φεύγω, τώρα φεύγω”, μα ο μαχητής μένει εκεί.

Λάι λα λάι

 

 

Έκλεψα τις λέξεις, του Σεπτέμβρη ποιητές, ψιθυρίσματα, υποσχέσεις, ταξίδια δίχως τέλος και τα χρώματα, μη με ρωτάτε ο καθένας ό,τι θέλει ακούει και τ’ άλλα τα ξεχνά.

 

Όταν άφησα το σπίτι μου, πιο μικρός κι από παιδί, ο ληστής και ο παλιάτσος στο ταμπούρλο μου ανέμιζαν τραγούδια, κουρέληδες οι καημοί μου μα τα πρόσωπα γύρω μου φωτεινά μου θύμιζαν όσα αγαπώ ξανά.

 

Λάι λα λάι…

 

Μοναχός πήρα τους δρόμους κι έψαχνα δουλειά και πού να γείρω σαν τις πόρνες της εβδόμης λεωφόρου, μα δεν πειράζει, δεν πειράζει, γιατί έχασα κι έμαθα πολλά.

 

Με τα ρούχα μου μαζεύω και τα λάθη μου μαζί, πάω εκεί στο σπίτι που ο αέρας δεν πληγώνει, με οδηγεί.

 

Με προσπέρασαν τα χρόνια δίχως νύχτες γιορτινές, μεγάλωσα μα ίσως να είμαι κι απ’ το αύριο πιο νέος, στ’ αλήθεια τι παράξενη εποχή, σαν πυγμάχος ν’ αγωνίζομαι απάνω στο σχοινί, ζητώντας χάμω, ό,τι δεν είχα βρει.

 

Λάι λα λάι…

Bill Medley/Jennifer Warnes vs Μπέσσυ Αργυράκη/Τάκης Αντωνιάδης

Τώρα ζω ό,τι καλύτερο.

Όχι, ποτέ δεν ένιωσα ξανά έτσι.

Ναι ορκίζομαι ότι είναι η αλήθεια και το χρωστάω σε σένα.

Περίμενα τόσο καιρό.

Τώρα έχει βρεθεί επιτέλους κάποιος για να σταθεί στο πλευρό μου.

Είδαμε το σύνθημα στον τοίχο σαν αισθανθήκαμε αυτό το μαγικό…φαντασία.

Τώρα, με το πάθος στα μάτια μας δεν υπάρχει τίποτα που θα μπορούσε να το κρύψει.

Πιανόμαστε χέρι-χέρι, ξέρουμε ότι τώρα πρέπει να γίνουν όλα, απλά μην το ξεχνάς.

Είσαι το μόνο πράγμα που δεν χορταίνω.

Γι ‘αυτό σου λέω, αυτό είναι η αγάπη, γιατί…

Τώρα ζω ό,τι καλύτερο…

Γεια σου, μωρό.

Με το σώμα και την ψυχή μου σε ποθώ απόλυτα.

Γι ‘αυτό και θα αφεθούμε. Μην φοβάσαι να εκτροχιαστείς, όχι.

Ναι ξέρω ότι τα σκέφτεσαι όλα αυτά όταν λές, “Μείνε μαζί μου απόψε”…

Και έχω ψάξει κάθε ανοιχτή πόρτα, μέχρι που βρήκα την αλήθεια και το χρωστάω σε σένα.

Στίγμες που ναι ερωτικές, στιγμές αγάπης μαγικές.

Ζω με σένα που αγαπώ στης καρδιάς σου το ρυθμό.

Με κοιτάς στα μάτια βαθιά, με μια αγάπη σα φωτιά, τις αισθήσεις ξεπερνάς,

μέσ’στο σώμα μου βαθιά σαν περνάς.

Σαν τραγούδια της σιωπής, τα φιλιά στο κορμί που ποθείς.

Και θα είμαστε μαζί μια ολόκληρη ζωή και αν χαθείς, ξέρω δεν θα γίνει ποτέ.

Ενωμένοι πάντα μαζί…

Εγώ κι εσύ μαζί, πάνω στη γη σαν δυο θεοί ερωτικοί, στη ζωή δεν μπορεί ποτέ αυτή η αγάπη να χαθεί.

Σ’αγαπώ γιατί στην καρδιά μου μιλάς εσύ, τι ζητάς τι πιο πολύ μαζί πάντα εμείς στη γη.

Πιο σφιχτά να με κρατάς και γλυκά να μ’αγαπάς…

PSY vs ΧΕΙΡΟΠΑΙΔΕΣ

 

Το στυλ “Νότια του ποταμού”…

(Η Σεούλ, πρωτεύουσα της νότιας Κορέας, χωρίζεται από τον ποταμό Χαν. Στο νότιο τμήμα της είναι γνωστό ότι η ανάπτυξη είναι ραγδαία και οι κάτοικοι είναι πλούσιοι.)

του όπα (Έτσι φωνάζουν τα κορίτσια και οι γυναίκες τους μεγαλύτερους αδερφούς τους. Μπορούν να το χρησιμοποιήσουν και όταν φλερτάρουν κάποιον μεγαλύτερο άντρα.)

Μια γυναίκα που είναι ζεστή και φιλική τη μέρα.

Μια κομψή γυναίκα που γνωρίζει την ηρεμία που φέρνει ένας καφές.

Μια γυναίκα που η καρδιά της ανάβει όταν πέφτει η νύχτα.

Μια γυναίκα με μια ανατροπή σαν κι αυτή.

Είμαι ένας άντρας.

Ο τύπος του άντρα που είναι ζεστός τη μέρα, σαν κι εσένα.

Ένας άντρας που πίνει τον καφέ του με μια γουλιά πριν κρυώσει.

Ένας άντρας που η καρδιά του πρήζεται όταν πέφτει η νύχτα.

Αυτός ο τύπος του άντρα.

Όμορφη, αξιαγάπητη.

Έτσι είσαι, έι, έτσι ακριβώς είσαι, έι… έτσι ακριβώς είσαι, έι.

Ας πάμε όλο τον δρόμο.

Το στυλ “Νότια του ποταμού” του όπα…

Ε σέξι κυρία… ω ω ω

Μια γυναίκα που φαίνεται αθώα αλλά όταν παίζει, παίζει.

Μια γυναίκα που αφήνει ελεύθερα τα μαλλιά όταν έρχεται η στιγμή.

Μια γυναίκα που είναι σέξι χωρίς να μην φοράει τίποτα.

Μια αισθησιακή γυναίκα σαν κι αυτή

Είμαι ένας άντρας.

Ένας άντρας που φαίνεται ευγενικός, αλλά όταν παίζει, παίζει.

Ένας άντρας που πραγματικά τρελαίνεται όταν φτάνει η ώρα.

Ένας άντρας με άγριες σκέψεις αντί για μύες.

Αυτός ο τύπος του άντρα.

Όμορφη, αξιαγάπητη.Έτσι είσαι, έι, έτσι ακριβώς είσαι, έι…

Πάνω από τον άνθρωπο που τρέχει είναι ο άνθρωπος που πετά.

Μωρό μου, μωρό μου, είμαι ένας τύπος που ξέρει ένα δυο πραγματάκια.

Πάνω από τον άνθρωπο που τρέχει είναι ο άνθρωπος που πετά.Μωρό μου. μωρό μου, είμαι ένας τύπος που ξέρει ένα δυο πραγματάκια.

Ξέρεις τι λέω.

Το στυλ “Νότια του ποταμού” του όπα…


Μια φορά και έναν καιρό ήταν η Ελλάδα,

πολλά κιλά πολιτισμό και τόνους εξυπνάδα,

μα ήρθαν οι πολιτικοί χρεώσανε τα πάντα

ούτε ο ήλιος πια δεν είναι τσάμπα.

Και πληρώνουμε, ρεύμα νοίκια κινητά που μας χρεώνουνε

φόρους μεταφορικά & δε τελειώνουνε

κάθε μέρα κάτι άλλο μας φορτώνουνε  & πληρώνουμε!

Κι αν πεινάω δε προσκυνάω, τρόπο θα βρω, θα σηκωθώ,

θα τη παλέψω, κι αν το πιστέψω, γιατ μπορώ

να σηκωθώ,τη κρυφή μου δύναμη να ξαναβρώ!

Ήρθαν οι Τροίκανοι και με είπανε τεμπέλη,

πως Σάββατο Παρασκευή τη βγάζω στο Πετρέλη

πιστεύουν πως χορεύουμε μονάχα τσιφτετέλι,

πως είμαστε ένα ξέφραγο αμπέλι.

Γερμανός η Αμερικανός τα τρώνε οι πολιτικοί πεινάει ο λαός,

πέφτω μα, θα σηκωθώ ξανά, όσο κι αν προσπαθείς, κάτω δεν με κρατάς!

Χειροπαίδες style!

John Farnham vs Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

 

Έχουμε την ευκαιρία να γυρίσουμε τις σελίδες.

Μπορούμε να γράψουμε ό, τι θέλουμε να γράψουμε.

Πρέπει να το κάνουμε τις άκρες να συναντηθούν,

πριν γεράσουμε.

Είμαστε η κόρη κάποιων.

Είμαστε ο γιος κάποιων.

Πόσο καιρό μπορούμε να δούμε ο ένας τον άλλον, κάτω από την κάννη ενός όπλου;

 

Είσαι η φωνή, δοκιμάσε να το κατανοήσειςο.

Κάνε θόρυβο και καταέστησε τοι σαφές.

Oοοοοο

Εμείς δεν θα καθίσουμε στη σιωπή, εμείς δεν θα ζήσουμε με το φόβο…

 

Αυτή τη φορά, γνωρίζουμε όλοι πως μπορούμε να σταθούμε μαζί,

με τη δύναμη να είμαστε ισχυροί.

Πιστεύοντας ότι μπορούμε να το κάνουμε καλύτερα…

 

ρεφρέν αγκαίν εντ αγκαίν…

 

 

Σκληρή πικρή βροχή βράδυ Σαββάτου,

το δελτίο των εννιά πουλάει τη μοναξιά μου, τη ζωή μου που γλιστράει.

Μα υπάρχω ακόμα, είμ’ ακόμα εδώ, παίρνω ανάσα και χρώμα σε τροχιά άλλη πετώ.

 

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα, ρίξε λάδι στη φωτιά,οοοοοο

απ’όσα έχω ζήσει,ζητάω πιό πολλά,οοοοοο

Ζεστή παλιά σκουριά βρέχει απόψε, το δελτίο των εννιά πουλάει, τείχη που πέφτουν στα ερείπια γλεντάει.

Μα υπάρχω ακόμα, είμ’ ακόμα εδώ παίρνω ανάσα και χρώμα σε τροχιά άλλη πετώ.

Ρίξε κόκκινο στη νύχτα ρίξε λάδι στη φωτιά, οοοοοο

απ’όσα έχω ζήσει ζητάω πιό πολλά,οοοοοο