ΔΕΚΑ ΝΕΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ, 48

δεκάλογοι48

 

Τελευταίοι Δεκάλογοι της σεζόν και έχουμε μια αρμαθιά νέων κομματιών που μας προϊδεάζουν για δίσκους που θα βγουν τον Σεπτέμβρη. Δεν κλείνουν όμως οι παρουσιάσεις νέων μουσικών, καθώς μετά και την κυκλοφορία της τέταρτης μας free-download συλλογής σε λίγες βδομάδες, θα συνεχίσουμε να ανεβάζουμε αραιά και άτακτα κριτικές και άρθρα. Ας μην χάνουμε όμως χρόνο και ας προχωρήσουμε στις παρακάτω, δροσερές ή μη, μουσικές μας προτάσεις.

 

 Julia Holter – Feel You

 

 Μια ηλιόλουστη παραζάλη γεμίζει το δωμάτιο. Η Julia Holter κάθεται πάλι στην γνώριμη της θέση και είναι σαν να τραγουδά αθώα το πρώτο της κομμάτι μπροστά στον ακίνητο καθρέφτη. Όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στο νέο της κομμάτι, τόσο καθαρότερα φανερώνεται το είδωλο που ξεχωρίζει απέναντι του. (view)

 

CocoRosie – Heartache City

 

Επιστροφή και για τις CocoRosie στα δισκογραφικά φθινοπωρινά τεκταινόμενα. Βέβαια με την ακρόαση της νέας αυτής σύνθεσης τους, μάλλον δεν προβλέπονται εκπλήξεις για το τι θα ακούσουμε στον επόμενο τους δίσκο. Ένα ενδιαφέρον όμως το έχει η συγκεκριμένη σύνθεση.

 

 

Low – No Comprende

 

Μια όμορφη σύνθεση σκάει χωρίς να αντιλαμβάνεσαι πότε ακριβώς έχει γραφτεί και σε ποια εποχή του χρόνου είναι αφιερωμένη. Η μάγισσα έμπνευση φαίνεται πως δεν έχει εγκαταλείψει ακόμη τους Low, οπότε και περιμένουμε και τις υπόλοιπες συνθέσεις του επόμενου δίσκου τους για να πιστοποιηθούν οι υψηλές μας προσδοκίες.

 

 

Helen – Motorcycle

 

Στην αρχή του τραγουδιού έχουμε την Liz Harris να απλώνει τα σχέδια για άλλη μια ηχητική επίθεση με στόχο ότι κρύβουμε εντός μας. Αυτήν την φορά όμως, είναι το αιθέριο κιθαριστικό σχήμα της με το όνομα Helen, το οποίο αποτελεί την βάση υποσχέσεων για άλλον έναν γύρο αναπολήσεων, ακούγοντας την συγκεκριμένη αοιδό, στο ξεκίνημα του φθινοπώρου.

 

 

Caspian – Sad Heart Of Mine 

 

Ετοιμάζονται για νέο άλμπουμ οι Αμερικανοί και εμείς μέσα σε όλον αυτόν το καταιγισμό (πολιτικών;) εξελίξεων αδημονούμε να το ακούσουμε. Το “Dust and Disquiet” θα κυκλοφορήσει τέλη Σεπτέμβρη ενώ το “Sad Heart Of Mine” αποτελεί το πρώτο δείγμα του. Ένα – ακόμα – ορχηστρικό κομμάτι που ακρόαση στην ακρόαση πείθει ακόμα περισσότερο για την φήμη αυτής της μπάντας.

 

 

toe – My Little Wish 

 

Τρίτο άλμπουμ για το συγκεκριμένο γιαπωνέζικο σχήμα το οποίο διακρίνεται για το τεχνικό ορχηστρικό rock χαρακτήρα του. Εδώ έχουμε μια κρυμμένη μελαγχολική μελωδία σε απλές αλλαγές ακόρντων και με γεμίσματα υπόκωφης έντασης. Τα τέσσερα λεπτά της σύνθεσης θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αρκούντως χορταστικά.

 

 

Defeater – Spared In Hell

 

“I’ve never heard the voice of god, I’ve found no trace of heaven either…”, βροντοφωνάζουν οι Defeater στο “Spared In Hell”. Ένα από τα κομμάτια του νέου τους άλμπουμ, Abandoned, και για την ακρίβεια ο αριθμός τέσσερα. Το νέο αυτό άλμπουμ, θα κυκλοφορήσει από την Epitaph Records στις 28 Αυγούστου. Εδώ το video που έφτιαξε η μπάντα για το παραπάνω κομμάτι.

 

Midas Fall – Tramadol Baby (Live Session)

 

Το πιο ωραίο σημείο όταν ανακαλύπτεις μια νέα μπάντα βρίσκεται στην μη αναγνώριση των άμεσων επιρροών της. Οι MF από το Manchester σίγουρα δεν θυμίζουν τα κύρια ρεύματα τα οποία καθόρισαν την μουσική ιστορία της πόλης, ούτε όμως παραπέμπουν σε οτιδήποτε με το συνοδευτικό post ή indie μπροστά. Απλά γράφουν μελωδίες και αυτό είναι ένα νέο τους κομμάτι που θα υπάρχει στον επερχόμενο δίσκο τους που θα βγει τον Σεπτέμβρη. (view)

 

Ought – Beautiful Blue Sky 

 

Το πρόβλημα αρκετών νέων σχημάτων είναι πως θυμίζουν σε έντονο βαθμό παλιά κλασσικά συγκροτήματα στον τρόπο που εκφράζονται. Με αυτόν τον τρόπο τείνουν να ακούγονται αναιμικά στο πέρασμα του χρόνου. Οι Ought για παράδειγμα, φέρνουν στο νου τους The Fall με το νέο τους κομμάτι, αφήνοντας ένα ερωτηματικό για το κατά πόσο θα φτάσουν με το επερχόμενο Sun Coming Down τα επίπεδα του δισκογραφικού ντεμπούτου τους.

 

 

Beach House – Sparks

 

Όποια μπάντα χρησιμοποίησε ως συνθετική βάση την συνταγή της απλότητας δεν έχασε. Οι Beach House με μια νότα shoegaze αισιοδοξίας παρουσιάζουν το νέο τους άσμα και είναι σαν μια κυκλική μελωδία να κυλά χωρίς κάποιο συγκεκριμένο φινάλε να την περιμένει να ατονίσει. Η ιστορία των ακροάσεων δεν έχει εξάλλου τέλος.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.