Oι 32 δίσκοι που ξεχωρίσαμε το 2013

Η αντικειμενικότητα αποτελείται μάλλον από το άθροισμα πολλών υποκειμενικοτήτων. Με αυτήν τη σκέψη, παρουσιάζουμε τους δίσκους που φέτος όχι μόνο απολαύσαμε να ακούμε επανειλημμένως, αλλά και θεωρούμε πως περιέχουν εκείνα τα στοιχεία που θα τους κάνουν να παραμείνουν στο πέρασμα του χρόνου ως κάτι παραπάνω από απλώς ενδιαφέροντα ακούσματα. Το ότι τυχαίνει αυτά τα αγαπημένα album να συνδέονται με προσωπικές στιγμές του κάθε μέλους της ομάδας, είναι κάτι που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Επίσης είναι πολύ πιθανό να μας έχουν ξεφύγει πολλοί αξιόλογοι δίσκοι του 2013. Οπότε, όπως εμείς από την πλευρά μας προτείνουμε νέες, ίσως, μουσικές προς ανακάλυψη, θα μας χαροποιούσε το γεγονός να μας προτείνουν με τη σειρά τους οι αναγνώστες/ριες τις δικές τους φετινές “αδυναμίες”.

Καλή Χρονιά!

 

1. The Haxan Cloak – Excavation

thehaxancloak.againstthesilence.wordpress.com

2. Year Of No Light – Tocsin

yearofnolight.tocsin.againstthesilence

3. Saaad – Orbs & Channels

Saaad – Orbs & Channels.againstthesilence.wordpress.com

4. Crusades – Perhaps You Deliver This Judgment With Greater Fear Than I Receive It

crusades.againstthesilence

 

5. Grouper – The Man Who Died In His Boat

krank177_5x5_300dpi

Η απογοήτευση της χρονιάς : David Bowie – The Next Day

Μπάμπης Κολτράνης

 

 

1. Foxygen – We Are The 21st Century Ambassadors Of Peace & Magic

Foxygen - We are.agianstthesilence.wordpress.com

2.Matthew E. White – Big Inner

matthew-e-white-big-inneragainstthesilence

3. The Haxan Cloak – Excavation

thehaxancloak.againstthesilence.wordpress.com

4. Teho Teardo & Blixa Bargeld – Still Smiling

_TEARDO__BLIXA_BARGELd_againstthesilence

5. Κόρε Ύδρο – Απλές ασκήσεις στον υπαρξισμό

κορευδρο. againstthesilence

Η απογοήτεση της χρονιάς :  Arcade Fire – Reflektor

Mu | te

 

 

1. James Holden – The Inheritors

James_Holden_-_The_Inheritors

2. Zomby – With Love

zomby.withlove

3. Tim Hecker – Virgins

timhecker.virgins

4. High Wolf – Kairos: Chronos

kairos-chronos.againstthesilence

5. Forest Swords – Engravings

forestswords.againstthesilence

Η απογοήτευση της χρονιάς : Burial – Rival Dealer

Dddb Sol

 

 

1.  Chelsea Wolfe – Pain Is Beauty

chelseawolfe.painisbeauty

2.  Pantha Du Prince & The Bell Laboratory – Elements Of Light

Pantha Du Prince and The Bell Laboratory.againstthesilence.wordpress.com

3. Tim Hecker – Virgins

timhecker.virgins

4. The Slackers – My Bed Is A Boat

slackers.againstthesilence

5. Fourteen Nights At Sea – Great North

14nightsatsea.againstthesilence

Η απογοήτευση της χρονιάς : Arcade Fire – The Reflector

Alejandro

 

 

1. Apparat – Krieg & Frieden

Apparat

2. Aidan Baker & Maik Erdas – Cameo

Aidan Baker & Maik Erdas .againstthesilence.wordpress.com

3. Hecq – Horror Vacui

hecq.horrorvacui.againstthesilence

4. Placebo – Loud Like Love

placebo.againstthesilence

5. Actress –  Silver Cloud

actress.silvercloud

Η απογοήτευση της χρονιάς : Autechre – L-Event

Ανδρίτσος Γιώργος

 

 

1. Mark Lanegan & Duke Garwood – Black Pudding

homepage_large.a818de96

2. Costis Christodoulou – A Meeting

costischristodouloy.ameeting.againstthesilence

3. John Zorn – The Concealed

JOHNZORN.CONCEALED.AGAINSTTHESILENCE

 

4. Teho Teardo & Blixa Bargeld – Still Smiling

_TEARDO__BLIXA_BARGELd_againstthesilence

5. Manic Street Preachers – Rewind The Film

manicstreetpreachers.rewindthefilm.againstthesilence

Η απογοήτεση της χρονιάς : Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away

Emoh

 

 

1. Nick Cave & The Bad Seeds – Push The Sky Away

Push-The-Sky-Away-againtthesilence.wordpress.com

2. Esmerine – Dalmak 

R-4888784-1378564941-7974

3. Sigur Ros – Kveikur

Sigur Ros - Kveikur.againstthesilence.wordpress.com

4. Ghostface Killah & Adrian Younge – Twelve Reasons To Die

Ghostface-12RTD.againstthesilence.wordpress.com

5. Parquet Courts – Light Up Gold

parquetcourt

Η απογοήτευση της χρονιάς : Manic Street Preachers – Rewind The Film

Jester Pan

10 thoughts on “Oι 32 δίσκοι που ξεχωρίσαμε το 2013

    • Ευχαριστούμε για την λίστα σου. Είναι θετικό που έχουμε λιγοστά κοινά album που από κοινού ξεχωρίσαμε και επίσης ενδιαφέρον που έχεις βάλει δίσκους τους οποίους αν και καταπιαστήκαμε με δαύτους, δεν τους κρίναμε ως κάτι το άκρως εξαιρετικό. Ίσως χρειάζεται άλλη μια επανάληψη λοιπόν, από την πλευρά μας.

  1. Θα προσέθετα απαραίτητα Ghostpoet – Some Say I So I Say Light, Colin Stetson – New History of Modern Warfare Vol. 3, The Knife – Shaking The Habitual, Moderat – II, Savages – Silence Yourself και από εκεί και πέρα πιθανόν και Lovesliescrushing – Ghost Colored Halo, Ludovico Einaudi – In A Time Lapse, Ölof Arnalds – Sudden Elevation

      • Δεν είχα δει τα reviews! Ευχαριστώ για την παράθεση (: Για μένα πάντως, κερδίζουν επάξια τη θέση στο φετινό top!

        Το Savages δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο από θέμα “προοδευτικό” – είναι ωστόσο εξαιρετικά παιγμένες συνθέσεις κλασσικού, αγνού post-punk (με κάποια λίγο πιο θορυβώδη και ενδιαφέροντα παιξίματα στην κιθάρα). Το Ghostpoet ωστόσο για μένα αξίζει πιο ιδιαίτερης μνείας – φυσικά την τελική κρίση την αφήνω σε εσάς.

        Ο Ludovico και ο Arnalds από την άλλη δημιουργούν μερικές από τις πιο συναισθηματικές στιγμές της χρονιάς μουσικά. Ειδικά ο πρώτος κρίνοντας από τη live εμφάνιση μάλλον αδικείται από τον δίσκο. Το Loveliescrushing απλά μου έκατσε ίσως πιο εύκολα από τους περισσότερους φετινούς drone δίσκους, και μου άρεσε πολύ η φωτεινότητά του (εν αντιθέσει π.χ. με το επίσης εξαιρετικό Black Tie των Svarte Greiner ή το Watching Dead Empires in Decay του The Stranger/Caretaker). Επίσης, εφ’ όσον δεν βαρεθήκατε από το namedropping, και αν είναι να κρατήσετε κάτι προτείνω ως πάρα πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση της χρονιάς αυτή του Daugn Gibson, “Me Moan”. Όχι ντε και καλά δισκάρα, αλλά ευφυέστατη και πολυσχιδής προσέγγιση σε ήχο (americana ας πούμε) που φαινομενικά δεν σηκώνει τόσα πολλά.

        Τέλος, να ευχαριστήσω ιδιαίτερα για το Still Smiling των Bargeld/Teardo καθώς ο δίσκος ακούγεται φοβερά από την πρώτη και όλας ακρόαση. Θα ακούσω και κάποιους άλλους που μου ‘χαν ξεφύγει, ενδεχομένως να επιστρέψω για ευχαριστίες!

      • Υ.Γ.: Διόρθωση: Είπα _ο_ Arnalds (εννοώντας Ólafur) – ενώ ανέφερα την Ölof Arnalds στο πρώτο ποστ. Και οι δύο ωστόσο έβγαλαν καταπληκτικούς και πολύ “εύθραυστους” δίσκους φέτος, οπότε δείτε το αν θέλετε. (:

  2. αφού θα σας χαροποιούσε, να και η δική μου λίστα, στα γρήγορα 48 αλμπουμάκια, όχι με αξιολογική σειρά , αν και τα 5 πρώτα , λόγω ειδικών συνθηκών και ως κολλημένη με το high fidelity είναι με αστεράκια
    *Bill Callahan-Dream River
    Black Rebel Motorcycle Club – Specter At The Feast
    Jim James- regoin of light and sound of god
    *Ghost Poet – some say I so I say lights
    *The builders and the butchers – western medicine
    Eric Burdon til’ your river runs dry
    Hucster – Hucster
    Wooden Shjips – Back To Land
    *Anna Calvi – One Breath
    John Vandrslice – dagger beach
    Atlanter-Vidde
    JAH WOBBLE & BILL SHARPE kingdom of fitzrovia
    Laura Marling – Once I Was an Eagle
    Joseph Arthur – The Ballad of Boogie Christ
    Rykarda Parasol – Against the Sun
    Veronica Falls – waiting for something to happen
    The Young Republic – Thank You And Good Night
    *Cass McCombs – Big Wheel and Others
    Mark William Lanegan – Imitations
    *John Grant – Pale Green Ghosts
    Isobel & November – Isobel & November
    The National – Trouble Will Find Me
    Grouper – The Man who Died in his Own Boat
    John Zorn – The Concealed
    Manic Street Preachers – Rewind the Film
    Midlake – Antiphon
    John Mayer – Paradise Valley
    Thomas Dybdahl – What’s Left Is Forever
    James Blake – Overgrown
    Ian James Stewart – Junk DNA
    Devendra Banhart – Mala
    Black Angels –Indigo Meadow
    Primal Scream – More Light
    These New Puritans – Field Of Reeds
    Daft Punk – Random Access Memories
    Hugh Laurie – Didn’t It Rain
    Minor Mine – Out Of Heaven
    Deftones – Koi No Yokan

    ευχές για πολλή μουσική και το ’14

    • Από αύριο ξεκινά ψάξιμο για όσα μας ξέφυγαν από την δικιά σου λίστα. Απλά να σημειώσω πως το Deftones βγήκε το 2012, όπως αποδεικνύεται από την ημερομηνία της αντίστοιχης κριτικής μας!

      • δίκιο!άρα το Koi No Yokan ξέφυγε από εμένα!
        ας το αντικαταστήσουμε με το Fanfare του Jonathan Wilson!
        φχαριστώ για την ανταπόκριση!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s