Ο χειμώνας που πέρασε και το soundtrack του που μένει

“Κάνει μια ψύχρα απόψε που με αρρωσταίνει…”. Να ήταν μόνο μια και μόνο απόψε! Εδώ ως ένα διαρκές πρωταπριλιάτικο αστείο, η θερμοκρασία παραπέμπει σε χειμώνα κάνοντας κυριολεκτικά να νιώθουμε σαν να μην πέρασε μια μέρα από τον Δεκέμβρη. Αυτή η δύσμοιρη αναφορά που μόνιμα κάνουμε στον καιρό μπορεί να φέρνει στο νου δελτίο για αγρότες (σε κολεκτίβες παρακαλώ για να μη ξεχνάμε και το περιβάλλον της πόλης), αλλά σίγουρα επιδρά παντού. Στα λουλούδια που κοιτάνε σκυμένα, τα πουλιά που κάτι προσπαθούν να συλλαβίσουν, τους ανθρώπους που διψάνε για λίγο ήλιο και γενικά την όλη φυσική αλυσίδα που δυσφορεί από κάθε άποψη.
Κλεισμένος λοιπόν αναγκαστικά μέσα, ψάχνεις να βάλεις μια μουσική που να ταιριάζει με το κρύο. Μην αρχίσουμε να αραδιάζουμε το πως το ορχηστρικό rock που ίσως λανθασμένα ονομάζουμε post rock, κολλάει γάντι με τον χειμώνα. Μόνο τα εξώφυλλα να πάρουμε, κάτι συννεφιές, ξεραμένα δέντρα, χιόνια και σμήνη αποδημητικών πουλιών μονοτονούν τον ενδιαφέρον. Όσο για το τί βροχή έχει πέσει στα κομμάτια του είδους, δεν λέγεται. Αφού ευτυχώς το χιόνι δεν βγάζει ήχο, γιατί θα είχαμε αρπάξει για πλάκα καμιά γερή πνευμονία.
Ανάμεσα στο ψάξιμο μουσικών της παραπάνω κατηγορίας με το στερεοφωνικό και τον σκληρό δίσκο να κάνουν αισθητή την απουσία τους, έπεσα στον τελευταίο δίσκο των Joy Wants Eternity, χάρη στην συμβουλή ενός φίλου. Αν και τους είχα γενικά στα υπόψιν μου, χαμπάρι δυστυχώς δεν πήρα πέρσι όταν και κυκλοφόρησε, καθώς το The Fog Is Rising πρόκειται για έναν αρτιότατο δίσκο του είδους και ίσως το πιο δυνατό δημιούργημα από την πλευρά τους. Παραδόξως αποτέλεσε και το κύκνειο άσμα τους καθώς η μπάντα πριν λίγο καιρό δήλωσε πως διαλύεται, μετά το πέρας μια πολύ σύντομης περιοδείας. Όπως καταλαβαίνετε, η διαολεμένη τύχη μου δεν θα μπορούσε να μην τους φέρει στα μέρη μου ολοζώντανους, παρόλο που η μπάντα θα έπαιζε στην  Ευρώπη μόνο σε τρεις πόλεις! Η συγκυρία μοναδική και χωρίς πολύ σκέψη έσπευσα να τους αποχαιρετίσω από τον μάταιο τούτον κόσμο καθώς θα ήταν η προτελευταία τους συναυλία πριν το οριστικό τέλος.

Όπως θα έχει καταλάβει και ο πιο ανίδεος wanna be Berliner, δεν υπάρχει συναυλιακό μέρος που να μην είναι από μισογεμάτο μέχρι τίγκα από κόσμο. Το συγκεκριμένο μέρος όπου γινόταν η συναυλία με το όνομα Cassiopeia βρίσκεται σε μια ζώνη διασκέδασης που παράγει αφειδώς τέχνη αμφιβόλου ποιότητας και πλήθη καταναλωτών φτηνής μπύρας ακόμη και τις πρωϊνές ώρες. Με τα πολλά βρήκα το μέρος και έχοντας μια φαεινή ιδέα, έκατσα τέρμα μπροστά γνωρίζοντας πως οι “δικοί μου” θα εμφανιζόντουσαν πρώτοι πριν τους Pg Lost που απολαμβάνουν μια σχετική επιτυχία στην Ευρώπη, για να μην μου κόβει την θέα κανένας δίμετρος πολίτης αυτής της χώρας και πιστέψτε με, δεν είναι και λίγοι οι συγκεκριμένοι. Λοιπόν, σαν παρέα δεν ξέρω αν οι JWE κολλάνε μεταξύ τους γιατί στυλιστικά ο καθένας ήταν αλλού παπά ευαγγέλιο, αλλά μουσικά ήταν συγκινητικοί μεταφέροντας αυτό το συναίσθημα της μπάντας που γνωρίζει πως δεν θα έχει την ευκαιρία να ξαναπαίξει μαζί και ευχαριστιέται και το τελευταίο λεπτό. Οι μελωδίες ξεκινούσαν γαλήνια και έφταναν στην πορεία να δημιουργούν ένα έντονο και ανεπιτήδευτο οργανικό κάλεσμα σε σκέψεις που συνδέονταν άμεσα με αυτές. Μετά από μια ώρα όπου εν μέσω άπταιστου ήχου, η μπάντα διέπρεψε, αντιλήφθηκα πως θα έπρεπε να υποχωρήσω στον τιγκαρισμένο χώρο για να περάσουν μπροστά αυτοί που στην συνέχεια θα ενθουσιαζόντουσαν με τους επόμενους. Αν και εκτελεστικά άρτιοι, μου θύμισαν μουσικά ακόμη και Λευκή Συμφωνία αφήνοντας με σχετικά αδιάφορο κατά την διάρκεια της δικιά τους ώρας που τους αναλογούσε.

Μετά το πέρας της βραδιάς πήρα τον δρόμο της επιστροφής σκεπτόμενος πως είναι κάτι στιγμές που ξεχωρίζουν και χαρακτηρίζουν είτε ένα διάστημα, είτε μια βόλτα, είτε μια βραδιά. Συνήθως μάλιστα αυτές έρχονται να δεθούν με την κατάλληλη μουσική επένδυση. Σίγουρα όλο αυτό το σκηνικό που είχα μόλις εισπράξει συμβόλιζε και το πέρασμα των εποχών, καθώς κάτι που σβήνει, φέρνει πέρα από το καινούργιο, το τελευταίο σθεναρό φλόγισμα του.

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.