Ποιες ήταν οι προβλέψεις, που πέσαμε εντελώς έξω και ποιες ήταν οι δυο εκπλήξεις την φετινή χρονιά στο επονομαζόμενο post rock

« Ξεφύγαν απ’τα χέρια μου οι πίσω μου σελίδες». Ο στιχουργός είχε μάλλον στο μυαλό του το πόσο έξω μπορεί να πέσει κανείς σε αυτά που γράφει θέλοντας να απεικονίσει το αύριο ως προέκταση του σήμερα. Πριν δέκα μήνες αναφέραμε πέντε σχήματα που θα έδιναν τον τόνο στο χώρο του ορχηστρικού rock μέσα στο 2012. Ας δούμε τι απέγιναν οι υψηλές μας προσδοκίες και από πού τελικά ήρθαν οι δυο πιο σημαντικοί φετινοί δίσκοι του είδους.

Για τους Jakob γράφαμε πως στον Ιούλη θα είχαμε το νέο τους δίσκο. Χειμώνας έπιασε και το μόνο που έχουμε είναι ένα μικρό σποτ ενός λεπτού με νέο υλικό, ένα χέρι του drummer στο γύψο και μια αόριστη πληροφορία πως κάποια στιγμή στο 2013 θα βγει ο νέος τους δίσκος. Αν πέσουμε έξω και στην πίστη πως όταν φτάσει στα χέρια μας αυτός ο δίσκος-χρυσόμαλλο δέρας, θα πιαστεί το αυτί μας από τις ακροάσεις, τότε μάλλον ο Νοστράδαμος βρήκε το alter ego του.

Οι If These Trees Could Talk το βγάλανε το album την άνοιξη που όπως είχαν δεσμευθεί, αλλά μάλλον αυτοί ήταν που έπρεπε να το αργήσουν. Κανένα βήμα προς τα εμπρός και αντιθέτως μια οπισθοχώρηση στον πρότερο τους περισσότερο post metal ήχο. Βέβαια σε ακόμη πιο δεινή θέση βρέθηκαν οι Giardini Di Miro. Η αναφορά μας στο soundtrack του Il Fuoco και το πρωτόλειο τους έργο δεν αρκούσε σε καμία περίπτωση για να κάνει να σταθεί στα πόδια του το φετινό τους αδιάφορο indie πόνημα, έστω στο σημείο ώστε να του αφιερώσουμε μια απλή κριτική ή αναφορά.

Ευτυχώς για τους Caspian ήμασταν απλώς επιφυλακτικά περίεργοι για το που θα κινούνταν ο φετινός τους δίσκος, οπότε το τυπικό post rock Waking Season μπορεί να μην μας εξέπληξε αλλά μας άφησε ικανοποιημένους. Το να απλωθούν οι κατευθύνσεις προς διάφορα σημεία του ορίζοντα, μερικές φορές δεν σε κάνει να προχωράς προς κάπου, αλλά απλά να πηγαινοέρχεσαι γυρνώντας πάντα στο ίδιο σημείο. Θα μπορούσε όλη αυτή η διαδικασία να χαρακτηριστεί και ως σταθερότητα από την μεριά τους κατά ένα τρόπο.

Οι μόνοι οι οποίοι ότι είχαν δηλώσει το έφεραν εις πέρας και συνάμα με ότι έκαναν φέτος κέρδισαν συνάμα λίγες σπιθαμές εδάφους παραπάνω, ήταν οι Year Of No Light με τις συμμετοχές τους στα δυο split ep το 2012. Νέοι είναι, νέο δίσκο έχουν στα σκαριά, νέα θα έχουμε από αυτούς σύντομα.

Ερχόμαστε λοιπόν στους δυο δίσκους-αποκάλυψη για το είδος φέτος. Ο πρώτος αναμφίβολα είναι αυτός των GYBE!. Αν ακουγόταν ως τρελή απαίτηση πως το εν λόγω συγκρότημα θα έβγαζε φέτος νέο δίσκο με έστω παλιό ακυκλοφόρητο υλικό, ακόμη πιο αξιοπερίεργο είναι πως ο δίσκος αποτέλεσε έναν κεραυνό ξαναθυμίζοντας μας πόσο λυρικά και εύστοχα μπορούν να είναι τα εικοσάλεπτα κομμάτια δικής τους παραγωγής.

Η δεύτερη έκπληξη έρχεται από το στρατόπεδο των ντόπιων Misuse. Μπορεί το ντεμπούτο τους πριν λίγα χρόνια να είχε κάτι το απόμακρο, αλλά η συνέχεια του, το April, φανέρωσε πέρα από την πολύ δουλειά της μπάντας, τις βαθιές γραμμές του μουσικού τους εγκεφάλου. Δύσκολα βρίσκεται κάτι που να μοιάζει έστω αμυδρά στην μαθηματικής υφής θα λέγαμε δομή του τρόπου που αναδεικνύονται οι ίδιες οι μελωδίες των συνθέσεων τους.

Αυτά για φέτος. Ας αφήσουμε τις ελπίδες και τις μετέωρες ευχές και ας δεχθούμε πως το μόνο στοίχημα είναι αυτό των ίδιων των μουσικών απέναντι σε αυτό που φτιάχνουν και κατά πόσο αυτό στέκει είτε ως μαγεία της στιγμής, είτε στο πέρασμα του χρόνου.

Μπάμπης Κολτράνης

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s