Roxette VS Σοφία Βόσσου

 

Ξέρω ότι υπάρχει κάτι μετά από το χαμόγελό σου.

Παίρνω μια ιδέα από το βλέμμα στα μάτια σου, ναι.

Έχεις αναπτύξει μια αγάπη αλλά αυτή η αγάπη καταρρέει.

Μικρό κομμάτι του ουρανού που γίνεται πολύ σκοτεινό.

Ακούσε την καρδιά σας όταν σε καλεί.

Ακούσε την καρδιά σε δεν υπάρχει τίποτα άλλο που μπορείς να κάνεις.

Δεν ξέρω πού πηγαίνεις και δεν ξέρω γιατί, αλλά ακούσε την καρδιά σου πριν του πεις αντίο.

Μερικές φορές αναρωτιέμαι αν ο αγώνας αυτός αξίζει τον κόπο.

Οι πολύτιμες στιγμές όλες χάνονται στην παλίρροια.

Θα σε παρασύρει και τίποτα δεν είναι ό,τι φαίνεται, το αίσθημα του να ανήκεις στα όνειρα σου.

Και υπάρχουν φωνές που θέλουν να ακουστούν.

Έτσι, πολλά να αναφέρεις αλλά δεν μπορείς να βρείς τις λέξεις.

Το άρωμα της μαγείας, η ομορφιά που υπήρχε όταν η αγάπη είναι πιο άγρια από τον άνεμο.

 

 

Είναι που χάνομαι όταν γελάς.

Είναι που χάνομαι όταν με κοιτάς.

Και την αγάπη σου διώχνεις μακριά.

Μοιάζει ο έρωτάς σου ερημιά.

Άκου την καρδιά.

Πως χτυπά δυνατά, άκου την καρδιά.

Ξέρει αυτή να αγαπά.

Πες μου που ταξιδεύεις.

Για πες μου πού πας, άκου την καρδιά, προτού να φύγεις μακριά.

Κι αναρωτιέσαι αν όλα έχουν χαθεί.

Αν οι παλιές στιγμές μας έχουν σβηστεί.

Αν η αγάπη μας δεν υπάρχει πια.

Αν μοιάζει ο έρωτάς μας ερημιά.

Άκου την καρδιά…

Και αναρωτιέμαι αν όλα έχουν χαθεί και αν οι παλιές στιγμές μας έουν σβηστεί,

πως ήταν τότε όλα άληθινα, τόσο δυνατά…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.